اجزای دمام بوشهری

• پیپ یا بدنه
• چمبره یا طوقه
• دو عدد پوست
• بند یا طناب

بدنه یا کمه توخالی دمام ، پیپ نام دارد. بدنه دمام میتواند از جنس چوب یا فلز باشد. ولی در ساخت دمام اصیل ، پیپ آن از جنس چوب ساخته میشود که میتواند از بدنه تراشیده درخت یا الوار چند تکه تشکیل شده باشد. اگر بدنه دمام از یک بخشی از بدنه درخت که داخل آن را خالی کرده باشند تشکیل شود به آن پیپ گرمی میگن. بعد از خالی کردن تنه درخت و ساخت یک بدنه طبل توخالی ، سطح بیرونی پیپ را صیقلی و یکدست میکنند و با روغن وارنیش یا روغن جلا میپوشانند.

همان حلقه هایی باریک فلزی بکار رفته در طبل ها جهت اتصال پوست دمام به بدنه میباشند که در ساخت دمام به نام چمبره یا طوقه شناخته میشود. چمبره دمام از جنس نی بامبو یا خیزران میباشد. نی ها را در داخل آب گذاشته تا انعطاف پذیر شود و دو سر آن را به هم میبندند تا تشکیل یک دایره دهد. به دور این میله فلزی یا از جنس نی ، الیاف و پارچه ها را آنقدر به دور آن میپیچند تا قطر و ضخامت آن به 3 سانتیمتر برسد ، به این مرحله لکه پیچی گفته میشه. دمام برخلاف طبل ها که از دو حلقه برای اتصال پوست به بدنه استفاده میکنند ، از 4 عدد چمبره استفاده میکند.

پوست دمام از پوست بز تهیه میشود. همانند طبل ها ، پوست حیواناتی که بعنوان پوست طبل استفاده میشود باید کاملا دباغی و تمیز باشد. از پوست بز برای ساخت دمام استفاده میشود. به منظور دباغی پوست ، ابتدا پوست را در آب ساده خیسانده تا بتوان پشم و موهای روی آن را تراشید. هر دمام مانند طبل ها به دو پوست نیاز دارد. اگر پوست به اندازه کافی بزرگ باشد ، یک پوست برای دو سر دمام کفایت میکند.

بند دمام ، دو سر دمام را به پیپ متصل میکند. برای طناب دمام از بند الیاف درخت هایی مثل خرما و نارگیل استفاده میشود. فرم طناب کشی روی سازهای آفریقایی و هندی به شکل Y انگلیسی میباشد و از آنجا که دمام اصالتا یک ساز آفریقایی ست ، در بسیاری از دمام ها این استایل را میبینید.