عروسی بختیاری - چوب و دستمال بازی

در قدیم در بین قوم بختیاری رسم بر این بود که پدر خانواده ، دختری را بعنوان همسر برای پسر خود انتخاب کند. معمولا اکثر ازدواج و وصلت ها در بین فامیل یا افراد خود ایل صورت میگرفت. مراسم خواستگاری با اطلاع دادن به خانواده عروس آغاز میشد که به آن گوش ورداری یا گوش برداری گفته میشد. خانواده عروس در صورت تمایل اجازه خواستگاری میداد. در صورت موافقت پدر عروس ، داماد دست پدر عروس را میبوسید که به آن دست بوسون میگفتند و چند قطعه قند به نیت شیرین کامی زندگی این زوج شکسته میشد که به آن قند اشکنون میگفتند. برای مراسم عروسی ، تمام طایفه برای تامین مایحتاج این زوج کمک میکردند تا در شروع زندگی ، دچار مشکلات مالی نشوند که این از جمله سنت های حسنه و بی نظیری است که در بین این قوم پر افتخار ایرانی همچنان پابرجاست. قبل از مراسم عروسی ، مایحتاج جمع آوری شده (مثل گوسفند ، گوشت و ...) روانه خانه عروس میشود و پس از رسیدن خانواده داماد ، همراهان یا توشمال های بختیاری با نواختن ساز و دهل بختیاری (سرنا یا کرنا میشکال و دهل) رسما مراسم جشن عروسی را شروع میکنند. میهمانان با در دست داشتن دستمال های رنگی به رقص و شادی میپرداختند. زنان لباس های رنگی پوشیده و مردان با پوشیدن لباس محلی بختیاری یعنی شلوار دبیت ، چوقا ، کلاه سیاه و گیوه ملکی به مراسم می آمدند. چوب بازی یا ترکه بازی یکی از مراسم دیگر بود که همچنان اجرا میشود.